// Archive for May, 2011

May 23, 11

Avtobus utandığından “yerə girdi” (!)

tarix üçün qeyd: Ağır yük altına girənlərdən hansının davam gətirməyəcəyini proqnozlaşdırmaq həmişə asan olmur. Avtobus basabasa dözürdü amma yol dözmədi…

[ Continue reading… ]

May 14, 11

Peşə”KAR”lıq…

tarix üçün qeyd: Bu barədə yazmağı çoxdan düşünürdüm. Məhz buna görə qabaqcadan planlı olaraq çəkdiyim şəkillər belə var idi. Qismət bu günə yazmaq imiş…

Düşündükcə gördüm fikirlərim çox uzundur ona görə iki hissədən ibarət yazmağı məsləhət bildim. Bu birincisi. İkincisini də nə vaxt ilham gəlsə onda qaralamadan çıxarıb post halına gətirərəm. İndiki yazımda işləməyə yeni başlayanlar və ya işləməyi xəyal edən tələbələrə xırda-para məsləhətlərimi yazmaq istəyirəm.

Aşağıda görünən yol mənim işə gedən yolum idi. Çox dar və narahat idi. Yolun tam ortası qazılmış və torpaqlar kənara yolun qırağına yığılmışdı. Hər gün bu “uçurum”un kənarı ilə ustalıqla yıxılmadan o dar yoldan keçib getmək lazım gəlirdi.

[ Continue reading… ]

May 4, 11

Baxdıqlarımdan: “Kaybedenler kulübü”

Əvvəlcədən deyim, film məndə təəsürat yarada bildi. Filmin kinomatoqrafiya tərəfini, peşəkar təhlilini bu postdan gözləməyin, daha diqqətəlayiq “resenziya” üçün biraz səbr edib, kinoklik`də çıxacaq yazını gözləyin. Ordakılar işin içindədir.

Uzatmıram, film barədə ona görə yazdım ki, filmə baxmağı məsləhət görənlər arasında mən də olum. Məndə filmə maraq musiqisini facebookdakı hansısa dostumun paylaşmasından sonra yaranmışdı. Sonra treylerinə baxdım və məntiqi sonluq –  filmə baxdım. Saytı da var, özünüz üçün kino barədə nəsə kəşf eləmək istəsəniz.

Film ona görə xoşuma gəldi ki, heçnə tələb eləmir… tamamilə heçnə… Sadəcə rahatlayın və baxın. Mən bu filmə kinoteatrda baxsam məncə indi aldığım ləzzəti ala bilməzdim. Filmdə indiyə qədər eşitdiyim “ən mənalı mənasız sözlər” var idi. İki dostun, həmsöhbətin, “dərvişin” söhbətləri.

Filmin qısa(alınmayan) xülasəsi: Amerikan filmlərindəki yalnız “cowboy”lar kimi özlərini daxilən yalnız hiss edən iki R.J. – Kaan və Mete – gecə saatlarında radio efirindən ağızlarına və ağıllarına gələni danışırlar. İki dostun təkbətək söhbəti kimi. Ona görə söhbətlərində və hərəkətlərində heç bir senzura yoxdur. Hər şeydən danışa bilirlər, mövzuları əlaqəsiz olaraq bir-birinə calayıb, dəyişə bilirlər. Onlara “pop culture” əleyhdarları, kütləviləşmiş hər şeyə “yad” olan adamlar kimi baxa bilərsiniz, amma onlar heç bu da deyillər. Heçnə etməyə can atmırlar, həyatınızı dəyişəcək dərin mənalı mesajlar vermirlər, sizə nəsə demək də istəmirlər. Hər şeyi olduğu kimi qəbul eləməyin, hərşeyin öz axarında getməsinin tərəfdarıdırlar. İstədikləri vaxt, istədiklərini edirlər.

[ Continue reading… ]

  • follow @msadig